📷 Czym jest fotowyprawa z Pakuj Plecak?

To połączenie podróży i warsztatów fotograficznych, w czasie których uczysz się poprzez działanie w realnych warunkach, a nie w sali szkoleniowej. Zamiast teorii „na sucho”, pracujesz w terenie: z ludźmi, światłem, sytuacją i emocją.

To taki rodzaj wprawy, w którym fotografia staje się narzędziem do opowiadania historii, a nie tylko klasycznego robienia ładnych zdjęć. Program jest skonstruowany, tak żeby łączyć rozwój umiejętności z doświadczeniem miejsca i pracą nad własnym stylem. To intensywny, ale jednocześnie wspierający proces, w którym budujesz swój dorobek fotograficzny krok po kroku.

Miasto Meksyk

Miasto Meksyk – niegdyś największa metropolia świata –  do dziś pulsuje niezwykłą dynamiką, w której codzienność miesza się z rytuałem, a przeszłość z teraźniejszością. To miasto-Frankenstein: zszyte z wielu epok, stylów i nastrojów, gdzie obok kolonialnych fasad wyrastają nowoczesne bryły, a dawne tradycje wracają w nowych formach. Podczas fotograficznego spaceru po centrum historycznym zajrzymy w miejsca, gdzie historia dzieje się na żywo: przed Templo Mayor zobaczymy oczyszczające ceremonie zwane „limpią” oraz odtwarzane przedhiszpańskie tańce i zwyczaje – pełne dymu i symboli.

Miasto będzie już żyć przygotowaniami do Día de Muertos: na głównym placu stolicy – Zócalo pojawią się monumentalne dekoracje, sklepy mienić się będą barwami, a w zakątkach miasta wyrastać będą ołtarze dla zmarłych – intymne i publiczne zarazem, łączące rodzinne wspomnienia z kolorem, wystawnością i bogactwem dekoracji, w których każdy detal – od pomarańczowych aksamitek po świece i papierowe wycinanki – staje się częścią wizualnego spektaklu.

Odwiedzimy też jedno z najważniejszych miejsc katolickiego kultu na świecie – Bazylikę Guadalupe, gdzie wierni przybywają z wizerunkiem Maryi, a z tarasów wzgórza Tepeyac rozciąga się panorama miasta. Wokół świątyni rozkwita wyjątkowa estetyka stoisk: pełna kolorów, złota i fantazji, z dewocjonaliami o niepowtarzalnym uroku – czasem na granicy barokowego przepychu i współczesnego popu. Sacrum spotyka tu codzienność, a my będziemy mogli sfotografować Meksyk w jego najszczerszej i poruszającej odsłonie.

Obchody ku czci świętego Judy Tadeusza

Stołeczne targowiska

Targowiska są sercem każdego miasta, a w mieście Meksyk to serce bije szczególnie mocno. To przestrzenie intensywne wizualnie: z feerią barw, kopcami soczystych owoców i dymem unoszącym się nad stoiskami z ulicznym jedzeniem. Street food to esencja miasta: na plastikowych krzesełkach spotykają się tu biznesmen i robotnik, a Meksyk jest tu tak prawdziwie ludzki, bez dystansu i bez filtrów. Targowiska to miejsca, gdzie dzięki fotografii uchycimy rytm codzienności meksykańskiej stolicy.

Odwiedzimy Mercado de Sonora – największy targ w Meksyku z czarną i białą magią, na którym przenikają się tradycje magii ludowej: kult Santa Muerte, kubańska santería, tarocistki oraz stoiska z ziołami i miksturami „na każdą dolegliwość”. Sfotografujemy La Merced – największy targowy organizm miasta, prawdziwe królestwo handlu detalicznego, w którym skala, różnorodność i energia tworzą jeden z najbardziej fotogenicznych chaosów, jakie można sobie wyobrazić. Zajrzymy też na słynny bazar kwiatowy Mercado de Jamaica oraz na Mercado de San Juan – targowisko z egzotycznym jedzeniem: owadami, skorpionami i innymi kulinarnymi osobliwościami.

Lucha Libre

To barwna i pełna ekspresji meksykańska odmiana wrestlingu, będąca ważnym elementem lokalnej kultury popularnej i widowiskiem, które przyciąga całe rodziny. Na trybunach panuje niezwykle emocjonalna atmosfera z głośnym dopingiem i żywymi reakcjami publiczności. W Mieście Meksyk wybierzemy się na pokaz Lucha libre (uwaga: podczas wydarzenia dozwolone jest fotografowanie wyłącznie telefonem, użycie profesjonalnego sprzętu fotograficznego nie jest możliwe).

Lot balonem nad Teotihuacán

Teotihuacán to ruiny dawnego, monumentalnego miasta, które pozostawało tajemnicą nawet dla Azteków. Piramidy Słońca i Księżyca, Aleja Umarłych oraz liczne mniejsze budowle tworzą rytmiczny, pełen perspektyw układ, szczególnie ceniony przez fotografów. Zobaczymy je zarówno z ziemi, jak i… z powietrza – dzień rozpoczniemy lotem balonem nad Teotihuacán o wschodzie słońca. Pierwsze promienie przedzierające się ponad wzgórzami oraz niebo wypełnione kolorowymi balonami nadają temu miejscu wyjątkowej magii.

Równie urzekająco prezentuje się ono jednak także z poziomu ziemi. Bryły przedhiszpańskiego miasta imponują skalą, a detale – kamienne reliefy, stopnie schodów, faktura murów – wciągają w bezpośredni dialog z przeszłością. Będziemy tu poszukiwać nowych kadrów, perspektyw i sposobów widzenia – tak, by znane miejsca sfotografować w nowy sposób: pokazując zarówno ogrom, jak i subtelną precyzję Teotihuacán.

Día de Muertos w Oaxace

Dzień Zmarłych to dla wielu Meksykanów ulubione święto w roku, kochane nawet bardziej niż Gwiazdka. Co sprawia, że święto, które nam wydaje się bolesne – przypominające o śmierci i zmarłych bliskich – może być bardziej lubiane niż radosne Boże Narodzenie? O tym przekonamy się, zaglądając do jednego z miejsc, gdzie ten czas przeżywa się w Meksyku najpiękniej.

Oaxaca to miasto, o którym mówi się, że „wszyscy są tu artystami” – i naprawdę czuć to na każdym kroku. To mekka współczesnych twórców i rękodzielników, miejsce, gdzie sztuka nie zamyka się jedynie w galeriach, tylko żyje na ulicy: w warsztatach, na targowiskach i na tkaninach. Kolonialna starówka wpisana na listę UNESCO zachwyca kolorami, architekturą i muralami. Oaxaca słynie też w całym Meksyku z kuchni – to tutaj spróbujemy lokalnych smaków: mezcalu, czekolady, kawy i mole, które stało się kulinarnym symbolem regionu. W czasie Día de Muertos miasto dosłownie pulsuje – na ulicach powstają dekoracje, ołtarze, a makijaże „catrinas” wykonywane są na żywo, wśród przechodniów.

Comparsas

Oaxaca to jedno z niewielu miejsc w Meksyku, gdzie tradycja ulicznych pochodów na Día de Muertos sięga wielu lat wstecz. Comparsas to grupy mieszkańców, które w przebraniach i przy muzyce na żywo można w tych dniach spotkać na ulicach. Ciągną przez miasto z różnych stron i o różnych godzinach już na kilka dni przed 1 listopada. Są żywe i bliskie przechodniom, zapraszając do wspólnej zabawy, niekiedy częstując alkoholem. To nie jest coś do oglądania z boku, ale do przeżywania – bycia w samym środku.

Czuwanie na cmentarzach

Esencja Dnia Zmarłych. Rodziny spotykają się przy grobach bliskich w blasku świec i wśród zapachu aksamitek, w ciszy i skupieniu ozdabiają nagrobki, rozmawiają, wspominają – jak na rodzinnym spotkaniu, tylko bliżej tego, co niewidzialne. Tu i tam pojawiają się muzycy, którzy grają ulubione piosenki zmarłego, przed cmentarzami wyrastają stoiska z tacos, czasami nawet całe sceny jak na miejskich festynach. To nie jest święto smutku, lecz celebracja życia: tego, które nadal trwa w nas i w naszych bliskich, oraz tego, które dobiegło końca, ale pozostaje w pamięci. Czuwania będziemy dokumentować we wsiach pod Oaxaką, przyjrzymy się także przygotowaniom, które prowadzą do tych wyjątkowych, poruszających obchodów.

Muerteadas

Niezwykła tradycja, która zachowała się w niewielkich miejscowościach na północ od Oaxaki. To trochę jak Halloween, ale na meksykańskich sterydach. Ulice wypełniają się przebierańcami – nie tylko potworami, lecz także postaciami z legend i lokalnych opowieści. Jest taniec, muzyka, żywioł, pełne życia tłumy, które wciągają w wir zabawy. Tu Día de Muertos staje się prawdziwym świętem życia – kolorowym, radosnym i całkowicie angażującym uczestników.

Prezentowany poniżej cykl fotografii został wykonany przez prowadzącego wyprawę Bartka Rubika w czasie obchodów Día de Muertos w Oaxace i okolicach.

Stan Chiapas

Najbardziej wysunięty na południe stan Meksyku, tuż przy granicy z Gwatemalą, zachwyca bogactwem przyrodniczym. Będziemy tu fotografować bujną puszczę tropikalną, kaniony, góry i rajskie wodospady. Odwiedzimy pozostałości po świecie dawnych Majów, odwiedzimy też Majów współczesnych. Bo to właśnie silna obecność społeczności rdzennych sprawia, że tradycje ludowe są tutaj czymś naturalnym i wciąż praktykowanym, a nie tylko turystyczną atrakcją.

Kanion Sumidero

Kanion Sumidero to prawdziwy symbol Chiapas (znajduje się nawet w herbie stanu!) i jeden z najpiękniejszych parków narodowych Meksyku. Jego strome ściany wznoszą się niemal kilometr ponad rzekę Grijalva, tworząc spektakularny wąwóz, po którym przepłyniemy łodzią. Warto zabrać odpowiedni obiektyw: wśród skalnych urwisk i tropikalnej roślinności może uda nam się dostrzec krokodyle, małpy, pelikany i wiele innych ptaków.

Rdzenne miejscowości

Chamula i Zinacantán to dumne społeczności rdzenne, zamieszkane przez Majów z grupy Tsotsil. Miejscowości, mimo że położone raptem kilka kilometrów od siebie, różnią się już na pierwszy rzut oka strojami ludowymi: w Chamuli mieszkańcy noszą ciężkie spódnice i kamizelki z czesanej wełny, a w Zinacantanie królują haftowane kwiaty, które zdobią ubrania zarówno kobiet, jak i mężczyzn – i to na co dzień, nie tylko od święta.

W Chamuli odwiedzimy niezwykły kościół katolicki, gdzie nie ma ołtarza ani ławek, a miejscowi modlą pośród igliwia i rzędów palonych świec, używając przy tym miejscowej gorzałki zwanej poxem i… Coca-Coli (fotografowanie wewnątrz jest zabronione). W Zinacantanie przyjrzymy się bliżej codziennemu życiu i tradycjom mieszkańców: procesowi tkania na krośnie telar de cintura czy lokalnej kuchni – będzie można spróbować świeżo robionych tortilli, przymierzyć tradycyjne stroje stroje ślubne i wznieść toast poxem.

San Cristóbal de las Casas

San Cristóbal zyskało oficjalny tytuł pueblo mágico, „magicznego miasteczka” – meksykańskie ministerstwo turystyki umieściło je na liście miejscowości o niezwykłej kulturze, tradycji i uroku. Kolorowe kolonialne budynki otoczone górami tworzą niepowtarzalną atmosferę, w której życie kulturalne dużego miasta łączy się z kameralnością małej miejscowości. Klimatyczne knajpki tętnią muzyką na żywo, na ulicach hipisi sprzedają talenty za marzenia, a rdzenne społeczności ściągają na tutejsze targowiska: przepastny targ z jedzeniem oraz przekolorowy, jeden z największych bazarów w Meksyku z rękodziełem.

Wodospady Agua Azul i Misol Ha

Z San Cristóbal górskimi, krętymi drogami udamy się do wodospadów otoczonych puszczą tropikalną. Na początku odwiedzimy serię kilkudziesięciu kaskad, których nazwa, Agua Azul, oznacza dosłownie „niebieską wodę” i idealnie oddaje rzeczywistość: w słoneczne dni wodospady mienią się odcieniami błękitu i turkusu. Drugi wodospad, Misol Ha, który spada z ponad trzydziestu metrów, jest też gwiazdą filmową – wystąpił chociażby w filmie „Predator” z 1987 roku.

Strefa archeologiczna Palenque

Położone wśród wszechogarniającej bujnej przyrody lasu tropikalnego, pozostałości po dawnym mieście-państwie Majów. To tu dokonano jednego z najważniejszych znalezisk archeologicznych XX wieku – w tzw. Świątyni Inskrypcji znaleziono świetnie zachowany grobowiec dawnego władcy, Pakala, który zainspirował liczne legendy i teorie spiskowe związane z Palenque. Każdy zakamarek tego miejsca przypomina scenę z filmu przygodowego, oferując nam niezliczone możliwości fotograficznego uchwycenia magii i mistycyzmu starożytnej cywilizacji.

Bartłomiej Rubik